Share The Struggle
mei 4, 2008
Kijk hoe vrij we zijn,
we leven als gedetineerden.
Niet vingerwijzend of belerend.
Live your life to the fullest,
pluk de dag op elk moment.
Neem het heft in handen omdat je jezelf kent.
Vrijheid
Soms komt mijn pessimisme bovendrijven als ik sprekers hoor die het over de oorlog hebben en zeggen: ”Dit nooit meer!”
Ik denk dan kijk eens om je heen. Beperking van vrijheid en oorlogen zijn aan de orde van de dag.
In fysieke vorm zoals we bijna dagelijks op het nieuws kunnen zien ver bij ons vandaan
en op geestelijk niveau, iets wat veel dichterbij komt.
Ik merk dat mijn ogen gewend beginnen te raken aan al het geweld, helaas. Langzaam sluipt er een bepaald soort onverschilligheid bij mij naar binnen, of is het een vorm van naïviteit?
Elke tijd kent zijn eigen strijd. De strijd die onze voorouders hebben gestreden hoeven wij in zekere zin niet meer te strijden. Waar onze (voor)ouders zich nog druk moesten maken om de voorziening van de primaire behoeften, kennen de meesten van ons hier geen echte honger meer.
Daardoor kunnen we veel meer met onze geestelijke ontwikkeling bezig zijn dan voorheen, meer over onszelf te weten te komen op menselijk en geestelijk level.
Dat brengt nieuwe angsten met zich mee. Naar mijn idee zorgen die angsten ervoor dat we blijven ronddwalen in dezelfde ideeën, overtuigingen en systemen.
En dat is geen vrijheid.
Toch vier ik op 5 mei vrijheid. Niet omdat die dag in het leven is geroepen om er even bij stil te staan, maar omdat ik dat de andere 364 dagen van het jaar ook doe.
Pessimisme in de ijskast.
Ik ervaar mijn vrijheid in momenten, simpele geluksmomenten die ervoor zorgen dat ik me niet kleiner dan de wereld hoef te voelen.
Ik wens iedereen een goede bevrijdingsdag toe!
Mij zie je optreden op Bevrijdingsfestival Utrecht en Zwolle met een Share The Struggle t-shirt aan, gemaakt door de Keniaanse rapper Projekt. Wil je meehelpen aan de opbouw van Kenya dan kan je zo’n t-shirt bestellen op Freshcotton.com of ga naar de website van Stichting Uptoyoutoo.
Gr.,
Typhoon
CrimeJazz
april 24, 2008
De vitamine D deed mij de afgelopen dagen dagdromen
ik glimlach niet zomaar, de zon dwingt me.
De ruimte tussen ons in zie ik letterlijk
en stelt me gerust.
Het is er ook maar gewoon omdat het er moet zijn.
Aankomend weekend zal ik wat anders doen dan ‘normaal’.
De meesten kennen mij van optredens in de zalen door het land,
alleen of samen met mensen die dicht bij mij staan.
Van jongs af aan ervaar ik al hoe uniek elk optreden is door de uitwisseling van energie tussen mij en het publiek. Nadat mijn album Tussen Licht en Lucht is uitgekomen, zag ik dat die optredens alleen maar energieker zijn geworden. Iets dat helemaal bij me past, het maakt dat men ervan geniet en het houdt mij in vorm…
Toch merk ik dat ik het ook fijn vind om soms in kleinere zalen te staan. Zo kan ik meer contact maken met mijn publiek en de tekst laten ademen door de muziek een wat meer dienende rol te geven of in het geval van aankomend weekend geheel weg te laten.
Tussen Licht en Lucht is voor mij een eerlijke plaat geworden die leeft door het beeldende en de balans van explosieve nummers als Los Zand of Volle Maan en de, zoals ik het noem, kleine nummers als Zo Niet Mij.
Voor elke gemoedstoestand staat er wel een nummer op.
Daarom wil ik me nu ook wat meer gaan richten op de ‘kleine’ kant van mijn album en zal jullie daar van op de hoogte houden.
Voor aankomend weekend;
Zaterdag in de Bitterzoet (Amsterdam) tijdens CrimeJazz zal ik in een set van 15 minuten met name T.L.E.L. materiaal ten gehore brengen in spoken word.
Dit geldt eveneens voor zondag als ik in Rotown (Rotterdam) ben.
Dus iedereen die zoiets heeft van ‘ Ik wil die Typhoon wel eens horen zonder alle beats en gespring, kijken of ie dan net zo tof is’ is zeker uitgenodigd om te komen chillen en luisteren.
Groeten,